Borneo's big 5

6 augustus
Om 4 uur zien we dat onze geboekte taxi, toch geen zin meer had in ons ritje en de boeking heeft geannuleerd. Gelukkig vinden we redelijk snel een nieuwe en staat die stipt half 5 voor de deur. Op naar het vliegveld. Vandaag vertrekken we naar de andere kant van Maleisisch Borneo: Sabah.
De vluchten gaan relaxed, we vliegen over mooie eilandjes en over de bergen en zodra de landing wordt ingezet zien we ook gelijk het grote monster van hier: de palmplantages. Niet normaal hoe veel! Het is de grootste vijand van het regenwoud en de dieren en we zien waarom.
In 1.5 uur rijden we naar onze volgende slaapplek in Sukau, ver de Kinabatangan rivier op en het regenwoud in. De locatie van deze homestay is niet zo bekend en de route ook niet precies te zien op Google maps, dus het is best even spannend of we het wel gaan vinden. Maar dan horen we dat we goed zitten en dat we vanaf daar met een bootje de rivier moeten oversteken om bij het dorpje te komen.
Roog en ik vinden het weer een geweldige plek, maar de kinderen moeten even slikken en zijn het primitieve wel wat zat: weer een kamertje met 3 matrasjes op de vloer en bruin water uit de kraan. Maar dit keer wél een eigen wc-tje en een klamboe.
We slapen tegen het dorp van de locals aan in twee (naar onze mening ;-) ) hele schattige huisjes. Het zit tegen de rivier aan en de tuin staat vol met bomen en planten. De hagedissen, vlinders en dieren waar we de namen niet van weten, zien we volop in de tuin lopen/ vliegen. Achter en naast ons huisje staan bananen- en andere fruitbomen. Over het fruit dat daar in groeit, zijn plastic zakken geknoopt zodat de dieren ze niet stelen.
Na een lunch van rijst en ei, pakken we onze spullen uit en doen we een spelletje. Dan is het om 15.30 uur tijd voor onze eerste tocht over de rivier.

De Kinabatanganrivier is 560 km lang en loopt van het berggebied in Sabah naar de Suluzee. Het staat bekend om de biodiversiteit en het is het leefgebied van veel inheemse dieren en planten. Het is een diepe, brede, chocolademelkbruine slingerende rivier. Of zoals Féline het zegt: ‘Het lijkt wel de Amazone van Borneo’.

Hoewel hier veel dieren leven, blijft het onzeker of we iets gaan zien en we stappen met onze ‘fingers crossed’ de boot in. We zitten met zijn vijfjes, de eigenaar van de homestay (die de boot bestuurt) en zijn dochter (onze ‘gids in opleiding’) in een klein motorbootje. En wat hebben wij deze vakantie tot nu toe toch een enórme mazzel! Na drie uur op het water, hebben wij al 4 van ‘The Borneo Big 5’ van dichtbij in het wild kunnen zien!!

Nummer 1. Rogier zegt tijdens de lunch ‘Ik zou nog wel graag een Orang-Oetan met zo’n “oud” gezicht willen zien’. We zijn nog geen 5 minuten weg van ons steigertje en zijn wens komt in vervulling! Hij zit prachtig voor ons in de boom, vlakbij het dorpje. We bekijken hem goed, hij gaat er goed voor zitten en doet een grote gaap.
Nummer 2. Neusapen: veeeel neusapen, zeker meer dan honderd “monyet Balanda’s”. Het grappige is dat we beiden vermaakt worden met deze boottocht. Wij kijken naar hen, maar zij kijken ook vol interesse naar ons. We zien ze oude, grote, dikke neusapen en hele kleine babietjes die samen spelen, ze vlooien elkaar, vechten en slingeren van boom naar boom.
Nummer 3. De Hornbilll, of neushoornvogel. Dit is de grootste vogel van het tropisch regenwoud (1.3 meter hoog en 1.5 m spanwijdte) en de Nationale vogel van Maleisië. Ze hebben een felgekleurde gebogen snavel en daarboven zit een gekrulde hoorn die het geluid van hun roep versterkt. We zien er vandaag zeker 5 en ook beide soorten. De rood – gele en de zwart- witte.  Thuis hebben we, op aanraden van oma, een documentaire gezien over Borneo en Riff weet nog precies te vertellen hoe deze vogel leeft en hoe bijzonder zij broedt. Zo leuk!
Nummer 4. En dit is echt méga geluk hebben: De Borneo Pygmy olifanten. Deze dwergolifanten leven alleen in Borneo en zijn ten opzichte van andere olifanten 25% kleiner, hebben grotere oren , een rondere kop en een langere staart.  We zien ze van vlakbij en het zijn er heel veel.  Wat zijn wij toch een stelletje bofkonten met zijn vijven!
Als we op een aftakking van de rivier komen, zien we een groep olifanten aan één kant van de rivier. Een grote leider, andere volwassen olifanten en twee kleintjes, waarvan er één pas net twee weekjes oud is. Ze eten, stampen de boel plat, drinken, badderen en meerdere keren maakt de leider een hard geluid om de groep bij elkaar te roepen. Het is bizar met hoeveel gemak (maar geweld) ze door de natuur bewegen, ze lopen dwars door grote planten en bomen heen en rukken van alles uit de grond met hun slurf. We kijken onze ogen uit en de kids met hun mond open, het is zo bijzonder! Zelfs voor onze ‘gids’ is dit onwijs speciaal om op deze manier te zien. Ze vertelt dat de olifanten niet vaak gespot worden en als dat wel kan, het er vaak maar weinig zijn en ver weg van de boot. Nu gebeurt het recht voor onze neus! Na een tijd wil de groep de rivier oversteken, maar zoals dat helaas gaat met dit soort dingen is de info gedeeld met andere boten en sluiten er steeds meer aan. Het is te druk en de olifanten durven nu niet over te steken. De leider laat met luid getoeter horen dat hij het er niet mee eens is, dat geluid doet me aan de film Jungle Book denken.
Onze gids (en andere boten) gaan daarom verplaatsen. Maar dan horen we een keihard geluid achter ons. Daar blijkt een ander deel van de olifantengroep te staan en zij komen de rest al halen. Al snel staan er dan ook 2 groepen olifanten aan beide kanten van de rivier. Wow, er staan tientallen olifanten om ons heen: grote, kleintjes, in het water spelend, de rivier overstekend, enz…  We hebben het allemaal gezien. Niet normaal hoe mooi!  Het gevoel van wat we deze vakantie allemaal al hebben mogen zien aan dieren is niet te beschrijven. Wat een geluk!

Naast al de dieren hierboven, zien we ook heel veel mooie vogels, longtail apen, silverleafs en hagedissen. Wat een belevenis!
Thuis spoelen we ons af (jaja, met dat lekkere koude bruine water) en doen we spelletjes tot het avondeten om 7.30 uur. De dames hebben weer echt hun best gedaan. We smullen! Gelijk daarna gaan we alle 5 naar bed. We zijn helemaal op van deze lange, fantastische dag!

7 augustus
Voor het eerst deze vakantie, hebben we echt heerlijk geslapen. De wekker gaat dan wel om 5.30 uur, maar als we die wegdrukken, horen we veel mooiere geluiden. Wat heerlijk om al die dierengeluiden uit de jungle om ons heen te horen, terwijl we nog lekker in ons klamboe-tentje liggen.

Om 6 uur zitten we weer in de boot. Dit keer gaan we de andere kant van de rivier op en dat is grappig genoeg toch echt anders dan de route van gisteren. We varen bijvoorbeeld langs enorme “velden” vol met drijfbloemen, mangrovebossen en als we weer over een aftakking van de rivier varen zijn er weer andere type bomen en planten. Wat is de jungle magisch, je komt ogen te kort! Er hangt een ochtendmist over het woud en we horen geschreeuw van aapjes en rondvliegende vogels. Alle vijf speuren we in dit vroege uur langs de oevers. We zien weer veel neusapen, longtails, pigtails, vogels en een grote varaan. Lekker wakker worden dit!

Vrij snel na het ontbijt, begint het te regenen. En niet zomaar wat regen: tropische regen! De hemel barst open en het onweert. We duiken onze huisjes in en chillen daar wat. Die grote druppels op ons spaanplaten-dakje maken het gezellig knus. In de middag doen we wat spelletjes in het overdekte gedeelte en om 16 uur is het droog en mogen we voor de laatste keer onze boot weer in.
We slaan dit keer een aftakking van de rivier in en dit stuk heet ‘The black river’. We zien hier een bijzonder verschijnsel: een heel gek gezicht, maar het water verandert al snel, vanuit een soort marmer-patronen, van bruin naar zwart water. Het gekke is dat dit alleen op dit stuk van de rivier gebeurt en niemand weet waarom. We zien weer ontzettend veel verschillende apen (wat een shows geven die weg!) en vogels en op de terugweg schrikken we ons het leplazarus, want BAM daar is:
Nummer 5: de grootst levende reptielensoort ter wereld: de zoutwaterkrokodil! We zijn zo gefocust op een aapje op een omgevallen boom in het water achter ons. Op het moment dat we weer naar voren kijken, kijken ze hem recht in de ogen. Een grote krokodil drijft recht op ons af, op slechts 30 cm van de boot. ‘Krokodil!’ roepen we hard. Dan duikt hij onder water met een grote plons en zwemt hij recht onder de boot door. Helaas heb ik hem niet gezien, maar de rest (die voor mij zaten) wel! Hoe gaaf -en spannend- is dit!
De boot wordt stilgelegd en een paar minuten later komt de krokodil weer boven. Hij is zeker 3 á 4 meter groot, wat een beest! Hij is duidelijk op jacht en zwemt heel rustig, sierlijk zwaaiend met zijn staart, langs de omgevallen boom met apen.  
We voelen de adrenaline, Riff zijn handen trillen en hij durft niet meer dicht bij de rand van de boot te zitten. En terecht! Onze gids vertelt ook dat de locals hier heel bang zijn voor de krokodillen; ze zijn groot, het zijn er heel veel en er zijn regelmatig (dodelijke) aanvallen. Bah!

En dus “zomaar”, tijdens onze laatste vaart, hebben we de complete ‘Big 5 van Borneo’ gezien tijdens ons verblijf aan de Kinabatangan rivier. Alweer zo’n gave en bijzondere belevenis tijdens deze vakantie.
Na het avondeten gaan we weer op tijd naar bed, al horen we nog lang gelach en geklets uit het huisje van de kinderen naast ons… Genieten!